راستی محرم چه زیبا بود

سالهاست که عزاداری امام حسین (ع) جزیی از هویت ما بوده است و از زمانی که دیده به این جهان گشودیم عشق حسین (ع) عجین با جان ما... سالهای نه چندان دور محرم که از راه می رسید پیرهن های مشکی روی تن مردان پاک این مرز و بوم چشم نواز می نمود سفره ی کمک به فقرا پهن میشد و هیات های ساده به راه می افتاد. آن وقتها محرم چه زیبا بود! همه در خیابان ها و کوچه های خاکی چنار به راه می افتادند. هیچ چشمی به ناموس کسی خیره نمی شد. زنان و مردان کنار هم بودند. هیچ کس ایدئولوژی جدید ارائه نمی داد. مردمانی که به تهران و شهرهای دیگر رفته بودند یا جایی استخدام شده بودند، ساده به چنار برمی گشتند و کسی چیز جدیدی از جایی یاد نگرفته بود که تمام تلاش خود را مصروف تغییر سادگی مردم کند، هیچ کس سعی نمی کرد خلاهایی را که از خود در میان همکارانش حس کرده در چنار و محرم جبران کند، هیچ کس مداحی جدیدی در شهر دیگری یاد نگرفته بود که در هیات آزمایش کند... هیچ کس ادعا و ایدئولوژی جدیدی مطرح نمیکرد... راستی محرم چه زیبا بود...